GENÇLERİN APOLİTİKLİĞİ

tuba özturlar2Çocuk ilkokula gidiyor. Aile zaten sağ-sol çatışmalarının içinde çıkmış. Aile çocuğuna tembihliyor: “Sakın bir şeye karışma.” Çocukta kuzu kuzu okulunu bitiriyor. Liseye gidiyor. Aile yine: “Sakın bir şeye karışma.” Lise de böyle bitiyor. Üniversiteye gidiyor. Yine aynı tembihlerle karşı karşıya kalıyor. Evden okula, okuldan eve adeta mekik dokuyor. Şimdi ise genç; gördüğü olumsuzluklara, haksızlıklara karşı savunmasını yapamıyor. Çünkü çocukluktan beri engellenmeye çalışılıyor. Üniversite okuduğu yerde, yemekhane de yemeğe zaman geliyor. Onlarca genç orada yaşanan haksızlığa sesini çıkaramıyor. Tepkisiz, kendi halinde bir vatandaş olma yolunda ilerliyor. “Bana dokunmayan yılan bin yaşasın.”

80 öncesi ve sonrası vahşeti gören aileler çocuklarının üzerine bu kadar anormal değil başka bir açıdan. Bu nedenlerden dolayı da çocuklarının üzerinde önemli etken olan aileler oluyor. Toplumsal olaylarda, hakkını savunma konusunda çocukta sesiz kalıyor.

Sosyal medyadan yola çıkılacak olursa; 7’den 70’e herkeste bir radikal kararlar, cesur atılımlar, inanılmaz münazaralar var. Herkes bir aslan, kaplan kesilmiş. Günlük hayatta karşısına dikilip: “Kardeşim sen sosyal medyada geçen gün şunu söyledin fakat neye dayanarak söyledin.” Diye uygun bir şekilde soruyorsun. Cevap yok. Konu üzerinde üsteliyorsun, konuşmasını sağlamak istiyorsun: “ıııııı şey ben yazmadım da ablam yazmış.” Diyor. Tabi o insan bir daha dikkate alınır mı? Alınmaz.

Yine 80 öncesine değineceğim. Çünkü her şey orada aydınlanacak. Olay tamamen yine 80 darbesine dayanıyor. Milyonlarca kişi fişleniyor. Binlerce kişi gözaltına alınıyor. İşkence görüyor. Yüzlerce kişi üzülerek söylüyorum, idam ediliyor. 68 kuşağının kıvılcımı başlattığı, 78 kuşağının da alev olduğu bir tarih. O zaman ki gençlik örnek olsun tüm gençlere. Haklarını savunmayı bilen, hakları için sokaklarda vurulmayı göze alan ve çıktığı yolda sonuna kadar yürüyen bir gençlik vardı.

Peki şimdi ne oldu?

80 kuşağının gençleri, bugünün ebeveynleri oldu. İşkenceyi, zulümü, baskıyı çocuklarının yaşamasını istemiyorlar. Tek suç ailelerin mi? Tabi ki hayır. Bunca acı çekmeselerdi, dava arkadaşlarını kaybetmeselerdi, işkenceler, gözaltılar olmasaydı eğer; 80 kuşağının gençleri, günümüzün ebeveynleri çocuklarının hakkını, özgürlüğünü arayan gençler olarak yetiştirirlerdi.

Saygılarımla…

İlgili haberler

Yorum yaz

Eposta adresiniz yayınlanmayacaktır. Gerekli alanlar * ile işaretlenmiştir.

Yenisöke Gazetesi © 2015 | Her hakkı saklıdır.
Bu sitede yer alan tüm metin, resim ve benzeri içeriğin hakları Şafak Ofset Mat. Gaz. LTD ŞTİ'ye aittir.
İçerik hiçbir şekilde basılı ya da elektronik bir ortamda (CD, Internet vs.) kullanılamaz.